Άρθρα

Τα ολέθρια αποτελέσματα της κρίσης δανεισμού , που με απόλυτη και ολοκληρωτική ευθύνη του ΠΑΣΟΚ ζει η χώρα, στον τομέα της εργασίας, είναι προφανή σε όλους.

Πάνω από ένα εκατομμύριο οι άνεργοι στην Ελλάδα σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία και οι μισοί εξ αυτών είναι νέοι, από 15 έως 24 ετών, ενώ ένα ακόμα 30% περίπου είναι… και πάλι νέοι έως 34 ετών.  Δηλαδή, για να το εκφράσουμε διαφορετικά, οι 700.000 από το 1.000.000 άνεργους είναι νέοι έως 34 ετών!

Και το ήδη εκρηκτικό αυτό πρόβλημα, υποσκάπτει τα θεμέλια της πατρίδας αν σκεφθεί κανείς πως ο άνεργος ή περιθωριοποιημένος νέος γίνεται πολύ πιο εύκολα θύμα των ναρκωτικών, της εξάρτησης από το αλκοόλ και διαφόρων παραβατικών ή ακόμα και αυτοκαταστροφικών επιλογών.

Αν θέλουμε να αγγίξουμε ουσιαστικά τις  αιτίες του προβλήματος, δεν αρκεί να κοιτάξουμε στην οικονομική κρίση και την ύφεση που ταλανίζει τη χώρα. Αλλά θα πρέπει να μιλήσουμε για τη διαχρονική ανικανότητα του εκπαιδευτικού συστήματος να δημιουργήσει ειδικότητες «έντασης» στην αγορά εργασίας, αλλά και την εξίσου διαχρονική ανικανότητα του ελληνικού συστήματος παραγωγής να εντάξει στους κόλπους του θέσεις υψηλής εξειδίκευσης και γνώσης. Η ελληνική οικονομία, ως επί το πλείστον, δημιουργούσε θέσεις χαμηλής εξειδίκευσης, σκληρές και κακοπληρωμένες ή και άκρως αντιπαραγωγικές.

Γι’ αυτό και η αντιμετώπιση του ζητήματος της ανεργίας των νέων απαιτεί ένα ολοκληρωμένο και αποφασιστικό εθνικό σχεδιασμό. Έτσι, μεταξύ άλλων απαιτείται:

• Διαμόρφωση εκπαιδευτικού μοντέλου που θα ενισχύει ένα στρατηγικό όραμα ανάπτυξης

• Γενική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού επιπέδου των νέων, με έμφαση στην προσχολική φροντίδα και την πρωτοβάθμια εκπαίδευση

• Δραστική επέκταση θεσμού μαθητείας, συνδυασμός εκπαίδευσης και εργασίας από το λύκειο

• Ειδικές συμβάσεις σχολών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με επιχειρήσεις με στόχο την πρακτική άσκηση, τη συμμετοχή στην έρευνα και τελικά την πρόσληψη των αποφοίτων

Το εθνικό σχέδιο για την ενίσχυση της απασχόλησης των νέων, είναι μία από τις αναγκαίες συνθήκες για να ξεφύγει η Ελλάδα από την μέγγενη της ύφεσης. Και επειδή αρκετά από αυτά που αναφέρθηκαν θα αποδώσουν καρπούς μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα, απαιτούνται επίσης δύο καίριες παρεμβάσεις, αμέσως μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου:

Πρώτον, ένας συνδυασμός δράσεων επιχειρηματικότητας με νέες θέσεις εργασίας. Για παράδειγμα, ενίσχυση της επιχειρηματικής δραστηριότητας των νέων μέσω μικροπιστώσεων – συμπράξεων - συνεταιρισμών. Πόροι μπορούν να βρεθούν μέσα από επιχειρησιακά προγράμματα («Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού», «Εκπαίδευση & Δια βίου Μάθηση», «Εθνικό Αποθεματικό Απροβλέπτων», «Ανταγωνιστικότητα», «Αγροτικής Ανάπτυξης»), με άμεση αναθεώρηση των προγραμμάτων.  Εκτιμάται πως το ύψος των νέων προγραμμάτων μπορεί να αγγίξει τα 500.000.000 ευρώ έτσι ώστε το αποτέλεσμά τους να είναι αποφασιστικής σημασίας για την οικονομία και την απασχόληση. Το πρόγραμμα αυτό μπορεί να συνδυαστεί με πρόγραμμα ενίσχυσης της γυναικείας απασχόλησης (της τάξης των 200.000.000 ευρώ).

Δεύτερον, η παρέμβαση του κράτους ώστε να δημιουργηθούν θέσεις που αποτελούν για τους νέους «βήμα εισόδου» στον κόσμο της  αγοράς εργασίας (λιανικό εμπόριο, ξενοδοχεία, εστιατόρια-καφετέριες, τουρισμός, δευτερευόντως κατασκευές και μεταποίηση).  Για παράδειγμα, θα μπορούσε το κράτος να επιδοτεί την εργασία των νέων, αποκομίζοντας πολλαπλάσια οφέλη από τον «εξοβελισμό» της μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας.