Loading...
 Start Page

1.Στην Ελλάδα της οικονομικής χρεωκοπίας και του Μνημονίου, την περίοδο της πρωτοφανούς ανακατανομής του πλούτου, της βίαιης ώθησης μεγάλης μερίδας του πληθυσμού στην κοινωνική περιθωριοποίηση και στην οικονομική εξαθλίωση, έκπληκτος πληροφορήθηκα έναν μοναδικής εμπνεύσεως τρόπο με τον οποίο ο χορός των εργολάβων και των προμηθευτών του Δημοσίου, σε αγαστή συνεργασία με τις εμφανείς και αφανείς θεραπαινίδες τους στον κεντρικό πυρήνα και στις παρυφές του κρατικού μηχανισμού, λεηλατεί την κρατική περιουσία.
2.Εκμεταλλευόμενοι διατάξεις νομών αλλά και κυρίως την ένοχη ανοχή κρατικών αξιωματούχων, οι εργολάβοι και οι επίορκοι αφανείς διαχρονικοί συνεταίροι τους στο χώρο της κρατικής μηχανής θησαυρίζουν προκλητικά χωρίς κυριολεκτικά να κουνιέται φύλλο, χωρίς ουδείς από την πολιτική εξουσία να ευαισθητοποιείται, χωρίς κανείς από την δικαστική εξουσία να αντιδρά, χωρίς οιοσδήποτε από την κλίμακα της διοικητικής ιεραρχίας να εξεγείρεται. Αδιαφορία ή ένοχη σιωπή, παραίτηση από άσκηση καθήκοντος ή συμμετοχή στην λεηλασία; Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, ο λογαριασμός έχει ως αποδέκτη τους φορολογούμενους, τους ανέργους, τους χαμηλόμισθους, τους χαμηλοσυνταξιούχους, τους νέους και τους αγέννητους αυτής της χώρας.
3.Οποιοσδήποτε Έλληνας πολίτης μπορεί να απευθυνθεί σε οιαδήποτε Κρατική Αρχή και να υποβάλλει αίτημα για τη ρύθμιση έννομης σχέσης του. Στην περίπτωση κατά την οποία Κρατική Αρχή παραλείψει επί του αιτήματος πολίτη να εκδώσει σχετική πράξη και να ρυθμίσει ορισμένη έννομη σχέση του, λογίζεται ότι το αίτημα του έχει απορριφθεί εφ' όσον παρέλθει σχετικώς άπρακτη τρίμηνη προθεσμία (άρθρο 63 Ν. 2717/1999 κλπ). Ο κανόνας αυτός ο οποίος είναι άκαμπτος και ισχύει για όλους τους Έλληνες πολίτες, έχει μία εξαίρεση. Δεν αφορά τους εθνικούς εργολάβους-προμηθευτές του Δημοσίου, και μάλιστα όταν αυτοί υποβάλλουν στις αναθέτουσες Δημόσια Έργα Κρατικές Αρχές επιμετρήσεις και επιμετρητικούς λογαριασμούς «εργασιών», δηλαδή αιτήματα για καταβολή επιπλέον χρημάτων, στο πλαίσιο συμβάσεων δημοσίων έργων.
4.Με πλείστες νομοθετικές διατάξεις μεταξύ των οποίων και εκείνες του άρθρου 38 του π.δ. 609/1985 και των άρθρων 5 παρ. 7, 8, 12, 13 του Ν.1418/1984, έχει νομοθετηθεί, κατ' απαίτηση και στα μέτρα των εθνικών εργολάβων, ότι όταν αυτοί απευθύνονται στη διοίκηση και υποβάλουν επιμετρήσεις, επιμετρητικές εργασίες ή λογαριασμούς προς εξόφληση, στο πλαίσιο εκτέλεσης συμβάσεων δημοσίων έργων, εφ' όσον η αναθέτουσα κρατική αρχή παραλείψει να τοποθετηθεί επί της εγκυρότητας και της νομιμότητας των επιμετρήσεων και των λογαριασμών αυτών και μάλιστα εντός δύο ή τριών μηνών από την υποβολή τους, οι «εργασίες» αυτές θεωρούνται ως αυτοδικαίως εγκριθείσες και πληρωτέες από το Κράτος, ακόμη και αν οι εργασίες αυτές ουδέποτε εκτελέσθηκαν ή ακόμη και όταν αυτές έχουν εκτελεσθεί, αποτελούν υποχρέωση του εργολάβου από τη σύμβαση, οπότε δεν γεννάται αξίωση προς αποζημίωση.
4.Στο πλαίσιο αυτής της σαθρής και μοναδικής εμπνεύσεως νομοθετικής διάταξης οργανώνεται ο χορός της λεηλασίας και το πλιάτσικο επί του Δημοσίου χρήματος:
α)Ο εθνικός εργολάβος κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του έργου κατά το δοκούν υποβάλει στην Διευθύνουσα ή αναθέτουσα το δημόσιο έργο Κρατική Αρχή επιμετρήσεις και λογαριασμούς προς εξόφληση για δήθεν είτε αφανείς είτε εκτός αντικειμένου εργολαβικής σύμβασης εργασίες, τις οποίες (δήθεν) εκτέλεσε, καθ' υπέρβαση της σύμβασης ανάθεσης και τις οποίες κοστολογεί κατά το δοκούν,
β)Η Κρατική Αρχή επιλεκτικά «ξεχνάει» να ανταποκριθεί εμπρόθεσμα στην κατά τις διατάξεις του άρθρου 38 του π.δ. 609/1985 και των άρθρων 5 παρ. 7, 8, 12, 13 του Ν.1418/1984 υποχρέωσή της να κοινοποιήσει στον εθνικό εργολάβο έγγραφη απάντηση εντός τριμήνου.
γ)Για να είναι εντούτοις τύποις καλυμμένη η αναθέτουσα Υπηρεσία απαντά εκπροθέσμως, δηλαδή πέραν του τριμήνου, ότι αρνείται την εξόφληση των λογαριασμών με την αιτιολογία είτε ότι οι επικαλούμενες από τον εργολάβο εργασίες είναι ανύπαρκτες είτε ότι ο εργολάβος όφειλε σε κάθε περίπτωση να τις εκτελέσει, σύμφωνα με τους όρους της υπογραφείσας σύμβασης, είτε ότι οι εργασίες έχουν υπολογισθεί σε υπέρογκο ποσό είτε ότι οι εργασίες θα πρέπει να αποτιμηθούν σε μικρότερο ποσό.
δ)Ο εθνικός εργολάβος, εν συνεχεία, προσφεύγει με αγωγή-προσφυγή ενώπιον του αρμοδίου Διοικητικού ή Πολιτικού Εφετείου και ζητά αποζημίωση σύμφωνα με τους λογαριασμούς τους οποίους έχει υποβάλει στην αναθέτουσα Αρχή και μάλιστα εντόκως με το επιτόκιο υπερημερίας.
δ)Το Δικαστήριο μετά περίπου δύο έως τρία έτη, οπότε εκδικάζει την αγωγή-προσφυγή, επιδικάζει άνευ ετέρου την αιτηθείσα αποζημίωση θεωρώντας ότι οι ποσότητες των εργασιών για τις οποίες είχαν υποβληθεί οι λογαριασμοί και οι επιμετρήσεις έχουν εκτελεσθεί, μόνο για το λόγο ότι παρήλθε δίμηνο ή τρίμηνο χωρίς η αναθέτουσα Υπηρεσία να έχει απαντήσει στον εργολάβο, οπότε λογίζεται άνευ ετέρου ότι ο υποβληθείς λογαριασμός και η εγερθείσα αξίωσή του έχει εγκριθεί.
5.Κατ' αυτό τον τρόπο:
α)το Ελληνικό Δημόσιο εξοφλεί με ποσά δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ ετησίως και μάλιστα νομιμοτόκως με επιτόκιο υπερημερίας άνω του 10% εργασίες ανύπαρκτες και μηδέποτε σ' αυτό παραδοθείσες ή εργασίες οι οποίες έχουν ήδη τιμολογηθεί κατά την κατάρτιση της σύμβασης και έχουν ήδη εξοφληθεί στο πλαίσιο εκτέλεσης αυτής
β)η αναθέτουσα υπηρεσία εμφανίζεται ότι δεν είναι εκείνη η οποία με διοικητική απόφαση ή απόφαση της πολιτικής της ηγεσίας υπερκοστολογεί το Δημόσιο έργο, και εμφανίζει τη σχετική διαφορά στο κόστος του ως αποτέλεσμα της δικαστικής δικαίωσης του εργολάβου, ενώ η ίδια (αναθέτουσα υπηρεσία) έχει ναρκοθετήσει την δικαιοδοτική κρίση, αφήνοντας να παρέλθει άπρακτο το προβλεπόμενο νομοθετικά τρίμηνο, μετά το οποίο οι υποβληθείσες επιμετρήσεις και λογαριασμοί θεωρούνται αυτοδικαίως εγκεκριμένοι, αφού το Δικαστήριο δεσμεύεται από τις αμαρτωλές νομοθετικές διατάξεις να θεωρεί τις ανύπαρκτες ή τις εξοφληθείσες εργασίες ως εργασίες για τις οποίες υπάρχει υποχρέωση προς αποζημίωση.
Επειδή, όπως πληροφορούμαι, το ανωτέρω φαινόμενο έχει προσλάβει τεράστιες διαστάσεις με συνολικό δημοσιονομικό κόστος εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ και διατρέχει όλο το φάσμα της Κρατικής μηχανής, τόσο σε επίπεδο Υπουργείων όσο και σε επίπεδο Κρατικών Περιφερειών, τέως Νομαρχιών και ΟΤΑ, Κρατικών Νοσοκομείων και Εποπτευόμενων Φορέων, χωρίς κανείς από τους αρμοδίους έως σήμερα-άγνωστο για ποιο λόγο- να έχει ευαισθητοποιηθεί να αποστείλει τους ενόχους κρατικούς λειτουργούς και υπαλλήλους στη δικαιοσύνη, για το αδίκημα της κακουργηματικής απιστίας και τους εθνικούς εργολάβους για ηθική αυτουργία στο αδίκημα αυτό, με βάση τις διατάξεις του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου.
Επειδή πληροφορούμαι ότι μόνο στη Γραμματεία Δημοσίων Έργων του Υπουργείου Υποδομών έχουν κοινοποιηθεί σειρά εφετειακών δικαστικών αποφάσεων, στις οποίες το κόστος της «αβλεψίας» υπερβαίνει το συνολικό ποσό των εκατό εκατομμυρίων ευρώ, ενώ ακόμη και αυτή την περίοδο καταγράφονται μεμονωμένες περιπτώσεις όπου η «αβλεψία» ανέρχεται σε ποσά άνω των δέκα εκατομμυρίων ευρώ ανά δημόσιο έργο.
Επειδή αντί το γεγονός αυτό να θορυβεί τους αρμόδιους Υπουργούς, τις υπηρεσίες Επιθεώρησης αλλά και τις αρμόδιες υπηρεσίες θεώρησης των σχετικών χρηματικών ενταλμάτων, αυτοί, άγνωστο για ποιο λόγο, υπογράφουν και εξοφλούν τα σχετικά χρηματικά εντάλματα των εθνικών εργολάβων, για απαιτήσεις οι οποίες έχουν προκύψει κατά τα προαναφερόμενα, χωρίς να έχουν ζητήσει την άσκηση ποινικών διώξεων σε βάρος των αρμοδίων κρατικών λειτουργών και υπαλλήλων αλλά και των ωφελούμενων εργολάβων με βάση τις διατάξεις του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου αλλά και τον καταλογισμό της ζημίας του Δημοσίου σε βάρος των παρανομησάντων κρατικών λειτουργών και υπαλλήλων, με βάση τις διατάξεις περί Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Επειδή σε όσες από τις περιπτώσεις συμβάσεων δημοσίων έργων η ζημία του Δημοσίου υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ θεμελιώνεται περίπτωση διάπραξης κακουργηματικής απιστίας σύμφωνα με τις διατάξεις περί καταχραστών του Δημοσίου, ώστε τόσο οι ποινικές όσο και οι αστικές αξιώσεις του Ελληνικού Δημοσίου δεν έχουν παραγραφεί κατά τα τελευταία δεκά πέντε έτη.
Eπειδή οποιαδήποτε απόπειρα δικαιολογήσης του ανωτέρω απαράδεκτου φαινομένου είναι εκ των προτέρων ύποπτη και προσχηματική δεδομένου ότι για το ζήτημα των ανωτέρω εννόμων συνεπειών της απώλειας της τρίμηνης προθεσμίας υφίστανται ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 δικαστικές αποφάσεις Εφετείων αλλά και του ΣτΕ.


ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ
ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ


1.Για ποιο λόγο επιτρέπουν να εξοφλούνται οφειλές με βάσει δικαστικές αποφάσεις οι οποίες έχουν εκδοθεί κατά τα προαναφερόμενα, χωρίς προηγουμένως να ερευνηθεί εάν η έκδοσή τους υπήρξε αποτέλεσμα ανόμων συναλλαγών μεταξύ εργολάβων αφενός και κρατικών υπαλλήλων και λειτουργών αναθετουσών τις συμβάσεις Υπηρεσιών αφετέρου;
2. Ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο ουδείς κρατικός υπάλληλος ή λειτουργός δεν έχει έως σήμερα διωχθεί ποινικά ή καταλογιστεί χρηματικά με ό, τι το Ελληνικό Δημόσιο έχει καταβάλει εξ' αιτίας του γεγονότος ότι αφέθη να παρέλθει άπρακτο το προβλεπόμενο νομοθετικά τρίμηνο, μετά το οποίο οι υποβληθείσες επιμετρήσεις και λογαριασμοί θεωρούνται αυτοδικαίως εγκεκριμένοι, δεδομένου ότι χρηματικός καταλογισμός σε βάρος υπαλλήλου και λειτουργού χωρεί ακόμη και σε περίπτωση βαρείας αμέλειας;
3.Υπάρχει πρόθεση διοικητικής και δικαστικής έρευνας για τον εντοπισμό των σχετικών περιπτώσεων καθ' ό μέρος οι υποθέσεις δεν έχουν παραγραφεί και παραπομπής των υπευθύνων στη δικαιοσύνη;
4.Ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο παρά τα όσα ανωτέρω αναφέρονται ο Υπουργός Υποδομών διατηρεί τις παραπάνω νομοθετικές διατάξεις με αποτέλεσμα την καταλήστευση του δημοσίου χρήματος μπροστά στα μάτια των υποτιθέμενων προστατών του πολιτικών και διοικητικών παραγόντων; Γιατί ενώ μπροστά στα μάτια της πολιτικής ηγεσίας των Υπουργείων και με την υπογραφή Υπουργών εκταμιεύονται τεράστια ποσά, παρά ταύτα δεν έχουν λάβει σχετική νομοθετική πρωτοβουλία;
5.Ποιες εργοληπτικές εταιρείες έχουν λάβει από το έτος 1997 έως σήμερα αποζημιώσεις από το Ελληνικό Δημόσιο ή ΝΠΔΔ ή ΟΤΑ ή εποπτευόμενο φορέα, για φερόμενες εκτελεσθείσες εργασίες, λόγω παρέλευσης άπρακτου του τρίμηνο ελέγχου των υποβληθεισών επιμετρήσεων και λογαριασμών, ποιο ποσό έλαβε έκαστη και ποιος κρατικός υπάλληλος ή δημόσιος λειτουργός παρέλειψε να ανταποκριθεί εντός του τριμήνου;
6α. Εχει επιληφθεί ο Εισαγγελέας του Αρείου; Εάν όχι μετά την σημερινή ερώτηση - αναφορά μου να κινήσει τη διαδικασία καταλογισμού ευθυνών σε βάρος των επιόρκων και των ηθικών επιόρκων;
6β. Εχει επιληφθεί σχετικώς ο κ. Ρακιντζής ως Επιθεωρητής; Εάν όχι, γιατί δεν έχει ασχοληθεί; Του έχει ζητηθεί; Το γνωρίζει; Τι πρόκειται να κάνει;
7.Προτίθενται οι Υπουργοί Δημόσιας Διοίκησης, Οικονομικών και Δικαιοσύνης να ζητήσουν τον έλεγχο πόθεν έσχες των υπευθύνων κρατικών λειτουργών;
8.Τι απαντά εν' όψει των ανωτέρω ο Υπουργός Οικονομικών σε όλους εκείνους οι οποίοι σήμερα χάνουν τις εργασίες τους και κλείνουν από την υπερφορολόγηση τις επιχειρήσεις τους, ενώ το Κράτος καλείται να καταβάλει τεράστια ποσά σε εθνικούς εργολάβους;


ΝΑ ΚΑΤΑΤΕΘΟΥΝ


1.Οι δημοσιευθείσες από το έτος 1997 έως σήμερα αποφάσεις Διοικητικών και Πολιτικών Εφετείων επί τη βάσει των οποίων καταβλήθηκαν από το Δημόσιο ή ΝΠΔΔ ή ΟΤΑ ή άλλο εποπτευόμενο Κρατικό Φορέα σε εργολάβους δημοσίων έργων αποζημιώσεις για δήθεν εκτελεσθείσες εργασίες, λόγω παρέλευσης άπρακτου του τρίμηνου ελέγχου των υποβληθεισών επιμετρήσεων (να αναζητηθούν οι σχετικές αποφάσεις από το Τμήμα Συμβάσεων των Εφετείων της χώρας).


2.Οι εκκρεμείς σε οποιοδήποτε στάδιο αγωγές και προσφυγές με αίτημα την καταβολή από το Δημόσιο ή ΝΠΔΔ ή ΟΤΑ ή άλλο εποπτευόμενο Κρατικό Φορέα αποζημίωσης σε εργολάβους δημοσίων έργων για δήθεν εκτελεσθείσες εργασίες, λόγω παρέλευσης άπρακτου του τρίμηνου ελέγχου των υποβληθεισών επιμετρήσεων (να αναζητηθούν οι σχετικές αγωγές και προσφυγές από το Τμήμα Συμβάσεων των Εφετείων της χώρας αλλά και από τις οικείες νομικές υπηρεσίες των υπουργείων και των λοιπών φορέων).
3.Να κατατεθεί κατάλογος με τις καταβληθείσες για την ανωτέρω αιτία από το Δημόσιο αποζημιώσεις σε κάθε εργοληπτική εταιρεία από το έτος 1997 έως σήμερα.

 

 

 

 

 

 

 

Πολιτικό Γραφείο Πάτρα:
Διεύθυνση: Μιαούλη 48, Πάτρα
Τηλέφωνο: 2610344700 και 2610344702
Πολιτικό Γραφείο Αθήνα:
Διεύθυνση: Σέκερη 1, Αθήνα
Τηλέφωνο: 210 3624 992
Επίσημη Ιστοσελίδα Κόμματος:

Ακολουθείστε μας στα Social Media

© Copyright 2009 - 2021 Νίκος Ι. Νικολόπουλος Βουλευτής Αχαϊας